Shloka 4
भीमस्य वाहाग्रयमुदारवेगं समनन्ततो बाणगणैर्निजषघ्नु: । तत: शरानापततो महात्मा चिच्छेद बाणैस्तपनीयपुड्खै:,वे भीमसेनके अत्यन्त वेगशाली श्रेष्ठ रथपर चारों ओरसे बाणसमूहोंद्वारा प्रहार करने लगे; परंतु महामनस्वी भीमसेनने अपने ऊपर आते हुए उन बाणोंको सुवर्णमय पंखवाले बाणोंद्वारा काट डाला
bhīmasya vāhāgrayam udāravegaṃ samanantato bāṇagaṇair nijaṣaghnur | tataḥ śarān āpatato mahātmā ciccheda bāṇais tapanīya-puṅkhaiḥ ||
Wika ni Sañjaya: Pinagbuhusan nila ng mga punglo ng palaso ang pangunahing sasakyan ni Bhīma—ang kanyang karwaheng mabilis at makapangyarihan—mula sa lahat ng panig. Ngunit si Bhīmasena, ang dakilang-loob, nang sumasalubong sa kanya ang mga palasong iyon, ay pinutol at pinabagsak ang mga ito sa pamamagitan ng sarili niyang mga palasong may gintong balahibo. Sa etika ng digmaan, itinatampok ng taludtod ang disiplinadong husay at malinaw na isip: kahit napapaligiran, tumutugon si Bhīma nang may kontrol at tumpak, hindi sa sindak.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in violent conflict, the text praises steadiness, alertness, and measured response: Bhīma does not lose control when surrounded; he meets danger with trained precision, reflecting the ideal of disciplined kṣatriya conduct.
Bhīma’s chariot-team/front is attacked from all directions by volleys of arrows. Bhīma then intercepts the incoming shafts, cutting them down with his own arrows described as having golden fletchings.