Shloka 2
त्वं सारथे याहि जवेन वाहै- नयाम्येतान् धार्तराष्ट्रानू यमाय । संचोदितो भीमसेनेन चैवं स सारथि: पुत्रबलं त्वदीयम्,'सूत! तुम अपने वाहनोंद्वारा वेगपूर्वक आगे बढ़ो। जिससे इन धुृतराष्ट्रपुत्रोंको मैं यमलोक भेज सकूँ।” भीमसेनके इस प्रकार आदेश देनेपर सारथि तुरंत ही भयंकर वेगसे युक्त हो आपके पुत्रोंकी सेनाकी ओर, जिधर भीमसेन जाना चाहते थे, चल दिया। तब अन्यान्य कौरवोंने हाथी, घोड़े, रथ और पैदलोंकी विशाल सेना साथ ले सब ओरसे उनपर आक्रमण किया
sañjaya uvāca | tvaṃ sārathe yāhi javena vāhaiḥ nayāmy etān dhārtarāṣṭrān yamāya | saṃcodito bhīmasenena caivaṃ sa sārathiḥ putrabalaṃ tvadīyam ||
Sabi ni Sañjaya: “O tagapagmaneho, sumulong ka nang mabilis, paandarin ang mga kabayo, upang maipadala ko ang mga anak ni Dhritarashtra kay Yama.” Sa gayong pag-uutos ni Bhimasena, agad na pinatakbo ng tagapagmaneho ang karwahe sa nakapanghihilakbot na bilis patungo sa hukbo ng iyong anak, sa mismong direksiyong nais ni Bhima.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights uncompromising battlefield resolve: a warrior, convinced of the justice of his cause, commands swift action to bring opponents to death. Ethically, it reflects the Mahabharata’s tension between dharma and the harsh necessities of war—where intention, duty, and consequence collide.
Bhima orders his charioteer to drive rapidly so he can strike down the Kauravas. The charioteer immediately turns toward the Kaurava host (the force of Dhritarashtra’s sons), setting up a direct assault and the ensuing counter-attack by the Kaurava troops.