Shloka 12
यथा च पुरुष: कश्रिच्छित्त्वा चाम्रव्णं महत् । फल दृष्टवा भृशं दुःखी भविष्यति जनार्दन | सूतपुत्रे हते त्वद्य निराशो भविता प्रभु:,“जनार्दन! जैसे कोई पुरुष आमके विशाल वनको काटकर उसके दुष्परिणामको उपस्थित देख अत्यन्त दुःखी हो जाता है, उसी प्रकार आज सूतपुत्रके मारे जानेपर राजा दुर्योधन निराश हो जायगा
sañjaya uvāca |
yathā ca puruṣaḥ kaścit chittvā cāmravaṇaṃ mahat |
phalaṃ dṛṣṭvā bhṛśaṃ duḥkhī bhaviṣyati janārdana |
sūtaputre hate tv adya nirāśo bhavitā prabhuḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: “Janārdana, kung paanong ang isang tao, matapos putulin ang isang malawak na punongkahuyan ng mangga, ay labis na magdurusa kapag nakita ang naging bunga nito, gayon din ngayon—kapag napatay ang anak ng kutsero—si Haring Duryodhana ay mahuhulog sa kawalang-pag-asa, O Panginoon.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the inevitability of painful consequences following destructive choices: like felling a fruitful grove and then lamenting the outcome, one who relies on wrongful war and violence ultimately faces despair when the supports of that course collapse.
Sañjaya reports to Kṛṣṇa (Janārdana) that with Karna—the ‘sūta’s son’ and Duryodhana’s chief pillar—now slain, Duryodhana will lose hope and sink into despondency.