Shloka 293
शरै: प्रच्छाद्य निधनमनयत् परमास्त्रवित् “वे उत्तम अस्त्रोंके ज्ञाता तो थे ही
śaraiḥ pracchādya nidhanam anayāt paramāstravit
Wika ni Sanjaya: “Ang dalubhasa sa pinakadakilang mga sandata ay nagpaulan ng mga palaso, tinakpan sila ng mga ito at itinulak sila sa bunganga ng kamatayan. Sa gayon, nilupig niya ang mga mandirigma sa panig ng Pāṇḍava mula sa Cedi, Kāśī, Pāñcāla, Karūṣa, Matsya, at Kekaya sa pamamagitan ng kanyang mga palaso.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary skill in warfare (astra-vidyā) can rapidly become a force of mass destruction; it implicitly raises an ethical tension central to the Mahābhārata—power and expertise require restraint and right intention, otherwise they accelerate adharma’s human cost.
Sañjaya reports that a supreme weapon-master overwhelms the Pāṇḍava-aligned contingents—Cedi, Kāśī, Pāñcāla, Karūṣa, Matsya, and Kekaya—by blanketing them with arrows and sending many to their deaths.