Shloka 108
ते कथं कर्णमासाद्य विद्रवेयुर्महारथा: । “जो सारी पाण्डव-सेनाको अकेले ही अपने बाणसमूहोंद्वारा लपेट लेते थे, उन भीष्मजीका सामना करके भी पांचालयोद्धा कभी युद्धसे मुँह मोड़कर नहीं भागे। वे ही महारथी वीर कर्णको सामने पाकर कैसे भाग सकते हैं? ।।
sañjaya uvāca |
te kathaṁ karṇam āsādya vidraveyur mahārathāḥ |
“yo sārī pāṇḍava-senāṁ ekale hī apane bāṇa-samūhoṁdvārā lapeṭ lete the, un bhīṣma-jī kā sāmnā karke bhī pāñcāla-yoddhā kabhī yuddh se muṁh moṛkar nahīṁ bhāge. ve hī mahārathī vīra karṇa ko sāmne pākar kaise bhāg sakte haiṁ? ||
yas tv ekaḥ sarva-pañcālān ahany ahani nāśayan,
“mitra-vatsala! jo vīra droṇācārya pratidin ekale hī samasta pāñcāloṁ kā vināś karte hue pāñcāloṁ kī ratha-senā meṁ kāla ke samān vicarte the, astroṁ kī āg se prajvalit hote the, samasta dhanurdharoṁ ke guru the aur samarāṅgaṇ meṁ śatru-senā ko dagdha kiye dete the, apne bal aur parākrama se durdharṣa un droṇācārya ko bhī saṅgrām meṁ sāmne pākar ve pāñcāl apne mitra pāṇḍavoṁ ke liye sadā ḍaṭkar yuddh karte rahe. śatru-damana arjuna! pāñcāl sainik yuddh meṁ sadā śatruoṁ ko jītne ke liye udyat rahte haiṁ. ve sūta-putra karṇa se bhayabhīt ho kabhī yuddh se muṁh nahīṁ moṛ sakte.”
Wika ni Sañjaya: “Paano makatatakas ang mga dakilang mandirigmang-karwahe kapag humarap sila kay Karṇa? Kahit nang harapin nila si Bhīṣma—na kayang, mag-isa, sa siksik na ulang-palaso, na wari’y balutin ang buong hukbo ng mga Pāṇḍava—hindi kailanman tumalikod sa digmaan ang mga mandirigmang Pāñcāla. Kaya paano sila tatakbo kapag nakita ang magiting na Karṇa? At isaalang-alang pa ito: Si Droṇa, ang mapagmahal sa mga kaalyado, araw-araw ay mag-isang lumilipol sa mga Pāñcāla, lumalakad sa kanilang mga pangkat ng karwahe na parang si Kamatayan mismo—nagniningas sa apoy ng mga sandata, guro ng lahat ng mamamana, sinusunog ang hanay ng kaaway sa larangan, at halos di-madaig sa sariling lakas at tapang. Gayunman, nang harapin nila si Droṇa sa labanan, nanindigan pa rin ang mga Pāñcāla at nakipagdigma para sa kanilang mga kaibigang Pāṇḍava. O Arjuna, tagapagpaamo ng mga kaaway, ang mga mandirigmang Pāñcāla ay laging nakatuon sa tagumpay; hindi sila tatalikod sa labanan dahil sa takot kay Karṇa, anak ng isang sūta (tagapagmaneho ng karwahe).”
संजय उवाच
Educational Q&A
Courage and loyalty are measured by steadfastness under the most terrifying opposition: those who did not break before Bhishma and Drona will not abandon their duty out of fear of Karna. The passage praises constancy to allies and the warrior’s resolve to face danger without turning away.
Sanjaya reassures and emphasizes the fighting spirit of the Panchala contingent allied with the Pandavas. He argues that since they stood firm against Bhishma’s overwhelming archery and Drona’s near-deathlike onslaught, it is implausible they would now flee merely upon encountering Karna.