संजय उवाच ततो धनंजयो राजज्शिरसा प्रणतस्तदा । पादौ जग्राह पाणि श्यां भ्रातुर्ज्येष्ठसल्य मारिष,संजय कहते हैं--माननीय नरेश! तब धनंजयने मस्तक झुकाकर प्रणाम किया और दोनों हाथोंसे बड़े भाईके पैर पकड़ लिये
sañjaya uvāca tato dhanañjayo rājañ śirasā praṇatas tadā | pādau jagrāha pāṇibhyāṁ bhrātur jyeṣṭhasya māriṣa ||
Sinabi ni Sañjaya: Pagkaraan nito, si Dhanañjaya (Arjuna), O Hari, ay yumuko nang may paggalang; at sa sandaling iyon, O kagalang-galang, hinawakan niya sa dalawang kamay ang mga paa ng kanyang panganay na kapatid—isang gawa ng pagpapakumbaba at tungkuling pangmag-anak, kahit nasa gitna ng mabibigat na hinihingi ng digmaan.
संजय उवाच
Even in conflict, dharma is upheld through humility and reverence: Arjuna honors his elder brother, affirming that rightful conduct and respect for hierarchy do not vanish in wartime.
Sañjaya narrates to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna bows and respectfully takes hold of his eldest brother’s feet with both hands, signaling submission, seeking blessing/approval, and reaffirming fraternal allegiance.