Shloka 52
गुरूणामवमानो हि वध इत्यभिधीयते । “अतः भूपाल! अर्जुनने अपनी उस सच्ची प्रतिज्ञाकी रक्षा करते हुए मेरी आज्ञासे आपका यह अपमान किया; क्योंकि गुरुजनोंका अपमान ही उनका वध कहा जाता है ।।
gurūṇām avamāno hi vadha ity abhidhīyate |
Sinabi ni Sañjaya: “Sapagkat ang paglapastangan sa matatanda at mga guro ay itinuturing na isang uri ng ‘pagpatay’. Kaya, O Hari, si Arjuna—habang pinangangalagaan ang kanyang tunay na panata—ay, sa aking utos, nagdulot ng kahihiyang ito sa iyo; sapagkat ang pag-insulto sa mga iginagalang na guru ay itinuturing na pagwasak sa kanila.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames disrespect toward gurus/elders as a grave moral injury—so severe it is metaphorically equated with killing—highlighting the ethical weight of reverence and restraint even amid conflict.
Sañjaya explains that Arjuna’s act of humiliating a king/opponent is presented as compelled by duty: he is protecting a truthful vow and acting under instruction, while the text underscores that humiliating revered elders is tantamount to destroying them.