Previous Verse
Next Verse

Shloka 40

संजय कहते हैं--महाराज! किरीटधारी कुन्तीकुमार अर्जुन धर्मात्माओंमें श्रेष्ठ युधिष्ठिससे पुन: ऐसा कहकर शस्त्र खोल

sañjaya uvāca—mahārāja! kirīṭadhārī kuntīkumāra arjunaḥ dharmātmāsu śreṣṭhaṃ yudhiṣṭhiram punaḥ evam uktvā śastrāṇi mocayitvā, dhanuḥ adhaḥ nikṣipya, khaḍgaṃ ca tvaritaṃ kośe niveśya, lajjayā natamastakaḥ san karau añjalīkṛtvā punaḥ enam itthaṃ abravīt—“rājan! prasīda. mayā yat kiñcid uktaṃ tatkṛte kṣamasva. kāle sarvaṃ te viditaṃ bhaviṣyati. tasmāt te namas.”

prasādya rājānam amitra-sāhaṃ sthito ’bravīc caiva punaḥ pravīraḥ—“na idaṃ cirāt; kṣipram idaṃ bhaviṣyati. sa āvartate; asau abhiyāmi ca enam.”

iti śatrūṇāṃ samīkṣaṇe samarthaṃ rājānaṃ yudhiṣṭhiram prasādya pradhāna-vīraḥ arjunaḥ sthitvā punaḥ abravīt—“mahārāja! idānīṃ karṇavadhe na vilambaḥ. etat kāryaṃ śīghram eva bhaviṣyati. sa ihaiva āgacchati; ataḥ aham api tam eva abhiyāmi.”

Sabi ni Sañjaya: “O Hari! Si Arjuna, ang anak ni Kuntī na may putong, matapos muling magsabi ng gayon kay Yudhiṣṭhira—ang pinakadakila sa mga matuwid—ay inalis ang mga sandata, ibinaba ang busog, at agad na isinuksok ang tabak sa kaluban. Yumuko siya sa hiya, nagdaupang-palad, at muling nagsalita: ‘O Hari, maging panatag ka. Patawarin mo ang anumang nasabi ko. Sa takdang panahon, malalaman mo ang lahat. Kaya’t sa iyo ako’y nagpupugay.’ Nang mapayapa na niya si Yudhiṣṭhira, ang makapangyarihang haring kayang humarap sa mga kaaway, tumindig ang dakilang mandirigmang si Arjuna at muling nagsabi: ‘Hindi ito magtatagal; ito’y magaganap nang mabilis. Siya’y bumabalik at papalapit sa dakong ito—kaya ako man ay susugod laban sa kanya.’

प्रसाद्यhaving pleased
प्रसाद्य:
TypeVerb
Rootप्रसादय् (प्र+सद् caus.)
Formक्त्वा-प्रत्यय (absolutive/gerund), कर्तरि
राजानम्the king
राजानम्:
Karma
TypeNoun
Rootराजन्
FormMasculine, Accusative, Singular
अमित्रसाहम्able to withstand enemies
अमित्रसाहम्:
TypeAdjective
Rootअमित्रसाह
FormMasculine, Accusative, Singular
स्थितःstanding
स्थितः:
TypeVerb
Rootस्था
Formक्त-प्रत्यय (past passive participle used adjectivally), Masculine, Nominative, Singular
अब्रवीत्said/spoke
अब्रवीत्:
TypeVerb
Rootब्रू
FormImperfect (लङ्), 3rd, Singular, Parasmaipada
and
:
TypeIndeclinable
Root
एवindeed/just
एव:
TypeIndeclinable
Rootएव
पुनःagain
पुनः:
TypeIndeclinable
Rootपुनः
प्रवीरःthe foremost hero
प्रवीरः:
Karta
TypeNoun
Rootप्रवीर
FormMasculine, Nominative, Singular
not
:
TypeIndeclinable
Root
इदम्this
इदम्:
Karma
TypePronoun
Rootइदम्
FormNeuter, Nominative/Accusative, Singular
चिरात्after a long time/long
चिरात्:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootचिरात्
क्षिप्रम्quickly/soon
क्षिप्रम्:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootक्षिप्र
इदम्this
इदम्:
Karta
TypePronoun
Rootइदम्
FormNeuter, Nominative/Accusative, Singular
भविष्यतिwill be/will happen
भविष्यति:
TypeVerb
Rootभू
FormFuture (लृट्), 3rd, Singular, Parasmaipada
यावत्as long as/while
यावत्:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootयावत्
तेto you/for you
ते:
Sampradana
TypePronoun
Rootत्वद्
Form—, Dative/Genitive, Singular
असौthat one (he)
असौ:
Karta
TypePronoun
Rootअसद्/असौ (pronoun stem)
FormMasculine, Nominative, Singular
अभियामिI go against/attack
अभियामि:
TypeVerb
Rootअभि-या
FormPresent (लट्), 1st, Singular, Parasmaipada
and
:
TypeIndeclinable
Root
एनम्him/this person
एनम्:
Karma
TypePronoun
Rootएतद् (enad-pronoun)
FormMasculine, Accusative, Singular

संजय उवाच

S
Sanjaya
D
Dhritarashtra
A
Arjuna
K
Kunti
Y
Yudhishthira
K
Karna
B
bow (dhanuḥ)
S
sword (khaḍga)
S
sheath (kośa)
W
weapons (śastrāṇi)

Educational Q&A

Even in the heat of war, dharma requires restraint in speech and accountability. Arjuna models ethical conduct by acknowledging wrongdoing, seeking forgiveness from the righteous king, and then returning to his duty without letting pride override respect and truth.

After a tense exchange, Arjuna pacifies Yudhishthira with a humble apology—lowering weapons, bowing, and saluting. He then declares that Karna’s death will occur soon, noting Karna’s approach and stating his own immediate advance to engage him.