इत्येवमुक्त: पुरुषोत्तमेन सुदु:ःखित: केशवमर्जुनो5ब्रवीत्
ity evam uktaḥ puruṣottamena suduḥkhitaḥ keśavam arjuno 'bravīt
Sinabi ni Sañjaya: Nang sa gayon ay kausapin ng Puruṣottama, si Arjuna—nilamon ng matinding dalamhati—ay muling nagsalita kay Keśava. Ang sandaling ito’y isang pagliko ng budhi: kahit narinig na niya ang payo ng Panginoon, patuloy pa ring umaalon ang pighati at pag-igting ng kaniyang pananagutang moral, kaya’t napilitan siyang tumugon at humanap ng linaw sa gitna ng hinihingi ng digmaang matuwid.
संजय उवाच
Even after receiving divine counsel, a person may still feel intense grief; the ethical path is clarified through continued dialogue, honest self-examination, and seeking guidance rather than acting from confusion.
Sañjaya narrates that Arjuna, deeply distressed, responds to Kṛṣṇa (called Puruṣottama/Keśava) after being addressed—signaling a renewed exchange at a critical moment in the war narrative.