Shloka 74
कर्णनिधनवृत्तान्तनिवेदनम् | Reporting Karṇa’s Fall to Yudhiṣṭhira
त॑ हन्यां चेत् केशव जीवलोके स्थाता नाहं कालमप्यल्पमात्रम् । ध्यात्वा नूनं होनसा चापि मुक्तो वध राज्ञो भ्रष्टवीर्यो विचेता:,केशव! यदि मैं युधिष्ठिरको मार डालूँ तो इस जीव-जगतमे थोड़ी देर भी मैं जीवित नहीं रह सकता। यदि किसी तरह पापसे छूट जाऊँ तो भी राजा युधिष्ठिरके वधका चिन्तन करके जी नहीं सकता। निश्चय ही इस समय मैं किंकर्तव्यविमूढ़ होकर पराक्रमशून्य और अचेत- सा हो गया हूँ
taṁ hanyāṁ cet keśava jīvaloke sthātā na ahaṁ kālam api alpamātram | dhyātvā nūnaṁ hīnasā cāpi mukto vadhaṁ rājño bhraṣṭavīryo vicetāḥ ||
Sinabi ni Arjuna: “O Keśava, kung papatayin ko siya, hindi ako mabubuhay sa mundong ito kahit isang sandali. Kahit pa sa anumang paraan ay makaligtas ako sa kasalanan, hindi ko pa rin kayang magpatuloy sa buhay matapos pag-isipan ang pagpatay sa hari. Tunay na sa oras na ito, nalilito ako sa dapat gawin—nawalan ng tapang at halos wala sa sarili.”
अर्जुन उवाच