कर्णपुत्रवधः (The Fall of Vṛṣasena) — Karṇa Parva, Adhyāya 62
तौ हताश्लौ हतरथौ पाण्डवौ भूशविक्षतौ । भ्रातरावारुरुहतु: सहदेवरथं तदा,घोड़ों एवं रथोंके नष्ट हो जानेपर अत्यन्त घायल हुए वे दोनों भाई पाण्डव उस समय सहदेवके रथपर जा चढ़े
tau hatāśvau hatarathau pāṇḍavau bhūśavikṣatau | bhrātarāv āruruhatuḥ sahadevarathaṃ tadā ||
Sinabi ni Sañjaya: Nang mapatay ang kanilang mga kabayo at mawasak ang kanilang karwahe, ang dalawang magkapatid na Pāṇḍava, sugatang malubha at nababalutan ng alikabok, ay noon din sumakay sa karwahe ni Sahadeva.
संजय उवाच
Even amid catastrophic loss, one should uphold duty through steadiness and cooperation; the brothers’ regrouping on Sahadeva’s chariot highlights solidarity and pragmatic action rather than despair.
Two Pāṇḍava brothers, having lost their horses and chariot and being badly wounded, abandon their ruined position and mount Sahadeva’s chariot to continue the battle.