दुःशासनवधः (Duḥśāsana-vadha) — Bhīma’s vow-fulfillment in combat
निशितैरिषुभि: कर्ण पञ्चाशद्धिः समार्पयत् महाराज! इससे कुपित हुए धर्मपुत्र युधिष्ठिरने कर्णपर पचास पैने बाणोंका प्रहार किया
sañjaya uvāca | niśitair iṣubhiḥ karṇa pañcāśadbhiḥ samārpayat | mahārāja! tataḥ kupito dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ karṇam prati pañcāśat tīkṣṇaiḥ bāṇaiḥ prāharat |
Sinabi ni Sanjaya: O Hari, tinamaan niya si Karna ng limampung matutulis na palaso. Dahil dito, nag-alab sa galit si Dharmaputra Yudhishthira at gumanti kay Karna, inulan siya ng limampung matatalim na palaso. Ipinakikita ng sagupaan ang madilim na gantihan ng digmaan: ang galit ang tugon sa sugat, at maging ang matuwid ay nahihila sa sinukat na karahasan sa ilalim ng hinihingi ng labanan.
संजय उवाच
The verse highlights how quickly anger can overtake even a dharmic character in the heat of war, turning conflict into reciprocal escalation; it implicitly warns that righteousness is hardest to preserve amid injury and provocation.
In the Karna Parva battle scene, Karna is struck with fifty sharp arrows; Yudhishthira, angered, responds by striking Karna with fifty keen arrows in return.