दुःशासनवधः (Duḥśāsana-vadha) — Bhīma’s vow-fulfillment in combat
ततो यौधिष्ठिरं सैन्यं वध्यमानं महात्मना
tato yauḍhiṣṭhiraṃ sainyaṃ vadhyamānaṃ mahātmanā
Pagkaraan, ang hukbo ni Yudhiṣṭhira, na pinupuksa ng dakilang-may-diwa na mandirigmang iyon, ay nagsimulang magdusa nang matindi—larawan ng walang humpay na pag-usad ng digmaan, kung saan maging ang makatarungang adhikain ay kailangang tiisin ang mabagsik na bunga ng karahasan sa larangan ng labanan.
संजय उवाच
Even when one stands with dharma, war unleashes suffering that does not discriminate; the verse underscores the ethical gravity of violence and the inevitability of painful consequences once battle is joined.
Sañjaya reports that Yudhiṣṭhira’s forces are being slaughtered by a ‘great-souled’ warrior, indicating a moment of severe pressure and loss for the Pāṇḍava side in the Karṇa Parva battle sequence.