दुःशासनवधः (Duḥśāsana-vadha) — Bhīma’s vow-fulfillment in combat
स विद्ध: सहदेवेन रराजाचलसंनिभ:
sa viddhaḥ sahadevena rarājācalasaṃnibhaḥ
Sinabi ni Sanjaya: Tinamaan man ni Sahadeva, siya’y nagningning pa rin—matatag at di matinag—na parang bundok. Kahit sugatan sa labanan, ang tindig ng mandirigma ay nananatiling sukatan ng paninindigan at tungkuling pandigma sa ilalim ng mabagsik na etika ng digmaan.
संजय उवाच
The verse highlights steadfastness under injury: in the battlefield ethic of kṣatriya-dharma, being wounded does not necessarily diminish dignity or resolve; true valor is shown by remaining firm and composed even when struck.
Sanjaya narrates that a warrior (referred to as ‘he’) has been struck by Sahadeva, yet he continues to appear radiant and formidable, compared to an unmoving mountain—an image emphasizing resilience in the ongoing combat.