Shloka 41
कर्णपर्व — अध्याय ५९
Arjuna Breaks the Encirclement; Bhīma Reinforces
पूर्णचन्द्रनिकाशेन मूर्श्निच्छत्रेण भारत । प्रियमाणेन समरे श्रीमच्छतशलाकिना,“भारत! प्रजानाथ! समरांगणमें जिसके मस्तकपर सौ तेजस्वी शलाकाओंसे युक्त और पूर्ण चन्द्रमाके समान प्रकाशमान श्वेत छत्र तना हुआ है, वही यह कर्ण तुम्हारी ओर कटाक्षपूर्वक देख रहा है। निश्चय ही यह युद्धस्थलमें उत्तम वेगका आश्रय लेकर तुम्हारे सामने आयेगा
sañjaya uvāca |
pūrṇacandranikāśena mūrdhni cchatreṇa bhārata |
priyamāṇena samare śrīmacchataśalākinā ||
Wika ni Sañjaya: “O Bhārata, panginoon ng bayan, sa gitna ng labanan ay may puting payong-hari na nakabuka sa ibabaw ng ulo ni Karṇa—nagniningning na parang kabilugan ng buwan at maringal sa sandaang makinang na tadyang. Sa isang pahilis ngunit matalim na sulyap ay tinitingnan ka niya; tiyak na naghahanda siyang sumugod nang may pinakamainam na bilis upang harapin ka sa digmaan.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how royal insignia and outward splendor (the full-moon-like parasol) signal authority and confidence in war, while also reminding the listener that such marks do not guarantee righteousness or victory—only the unfolding of fate and conduct (dharma) will decide outcomes.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Karṇa is conspicuous on the battlefield under a radiant white parasol with many ribs, and that Karṇa is looking toward the opposing side with intent, about to advance swiftly to engage.