कर्णपर्व — अध्याय ५९
Arjuna Breaks the Encirclement; Bhīma Reinforces
तस्यैभिरय्युध्यमानस्य संग्रामे संयतात्मन: । अन्यैरपि च पार्थस्य हृत॑ वर्म महारथै:,संग्राममें जूझते हुए संयतचित्त कुन्तीकुमार युधिष्ठिरके कवचको इन दुर्योधन आदि धृतराष्ट्रपुत्रों तथा अन्य महारथियोंने नष्ट कर दिया है
tasyābhir ayudhyamānasya saṅgrāme saṃyatātmanaḥ | anyair api ca pārthasya hṛtaṃ varma mahārathaiḥ ||
Wika ni Sañjaya: Habang ang anak ni Pṛthā ay nakikipaglaban sa digmaan na may disiplin at matatag na diwa, ang kanyang baluti ay naalis—nabiyak at natanggal—dahil sa mga dakilang mandirigmang karwahe at sa iba pa. Ipinahihiwatig nito na sa siksik ng labanan, maging ang haring matuwid at mapagpigil-sa-sarili ay maaaring mahubaran ng panangga sa harap ng pinagsamang lakas ng makapangyarihang mga kaaway.
संजय उवाच
The verse highlights the contrast between inner discipline (saṃyatātmā) and outer vulnerability: moral steadiness does not guarantee physical safety in war, and righteousness must endure even when protection is stripped away.
Sañjaya reports that the son of Pṛthā—understood here as Yudhiṣṭhira—was fighting steadily in the battle, but his armour was removed/destroyed by multiple great chariot-warriors (including those aligned with Duryodhana, as implied by the surrounding narration).