Karṇa-parva Adhyāya 58 — Arjuna’s Arrow-Storm and Relief of Bhīmasena
धृष्टद्युम्नो महाराज सहित: सर्वराजभि: । कर्णमेवाभिदुद्राव पाण्डवा श्व॒ महारथा:
sañjaya uvāca |
dhṛṣṭadyumno mahārāja sahitaḥ sarvarājabhiḥ |
karṇam evābhidudrāva pāṇḍavāś ca mahārathāḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: O Hari, si Dhṛṣṭadyumna, kasama ang lahat ng mga haring kapanalig, ay dumaluhong nang tuwiran kay Karṇa. At ang mga dakilang mandirigmang-karwahe ng mga Pāṇḍava ay sumulong din upang umalalay—sa sandaling ang kakila-kilabot na labanan ay ganap nang nag-alab, ang dugo’y ibinubuhos na parang tubig, at kakaunti na lamang ang natitirang mga mandirigmang Saṁśaptaka.
संजय उवाच
The verse highlights how, in the moral darkness of war where bloodshed becomes routine, commanders seek decisive outcomes by concentrating force on a key opponent. It implicitly invites reflection on dharma: strategic necessity may drive action, yet the ethical burden of escalating violence remains.
As the battle intensifies and only a few Saṁśaptaka warriors remain, Dhṛṣṭadyumna—supported by allied kings—charges directly at Karṇa. The Pāṇḍava elite chariot-warriors also move in to back him, signaling a focused assault on Karṇa as a pivotal enemy champion.