Karṇa-parva Adhyāya 58 — Arjuna’s Arrow-Storm and Relief of Bhīmasena
राधेयो5पि महाराज पञज्चालान् सह पाण्डवै:,महाराज! सब ओरसे दर्शनीय राधापुत्र कर्णने भी पाण्डवोंसहित पांचालों, द्रौपदीके पाँचों पुत्रों, युधामन््यु और महारथी सात्यकिको अकेले ही आगे बढ़नेसे रोक दिया था
Sañjaya uvāca — Rādheyo 'pi mahārāja Pāñcālān saha Pāṇḍavaiḥ; mahārāja, sarvato darśanīyaḥ Rādhāputraḥ Karṇaḥ api Pāṇḍavaiḥ saha Pāñcālān, Draupadyāḥ pañca putrān, Yudhāmanyuṃ ca mahārathiṃ Sātyakiṃ ca ekala eva agrato vardhamānān nivārayām āsa.
Sinabi ni Sañjaya: O Hari, si Radheya (Karna) rin—marilag na tanawin mula sa bawat panig—ay mag-isang pumigil sa pagsulong ng mga Panchala na kakampi ng mga Pandava, kasama ang limang anak ni Draupadi, si Yudhamanyu, at ang dakilang mandirigmang-karwahe na si Satyaki. Sa sandaling ito, lantad ang mabagsik na etika ng digmaan: ang lakas ng isang tao ay kayang humarang sa bugso ng marami, ngunit ang kapangyarihang iyon ay ginagamit sa walang-humpay na makinang pangdigma na ginagabayan ng tungkulin.
संजय उवाच
The verse underscores how extraordinary personal capability can decisively shape outcomes in war, yet it also points to the moral tension of battlefield duty: power is exercised not for private ends but within the harsh obligations and consequences of kshatriya-dharma.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that Karna, alone, halted the forward movement of the Pandava-aligned forces—Panchalas, Draupadi’s five sons, Yudhamanyu, and the great warrior Satyaki—preventing them from advancing further.