Karṇa-parva Adhyāya 58 — Arjuna’s Arrow-Storm and Relief of Bhīmasena
ततो द्रौणि: सुसंक्रुद्ध: शरै: संनतपर्वभि:
tato drauṇiḥ susaṃkruddhaḥ śaraiḥ saṃnataparvabhiḥ
Sinabi ni Sañjaya: Pagkaraan nito, ang anak ni Droṇi (Aśvatthāmā), nag-aalab sa matinding poot, ay sumalakay gamit ang mga palasong ang mga dugtungan ay maayos na nakabaluktot at matibay ang pagkakabit—mga sandatang pinakawalan sa disiplinadong husay sa gitna ng kaguluhang moral ng digmaan, kung saan ang galit ang nagtutulak sa pagkilos at ang kahusayan sa armas ay nagiging mapagpasya, bagaman mabigat sa budhi.
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) can become the immediate driver of action in war, even when the action is executed with high discipline and technical mastery—suggesting that skill without inner restraint can intensify harm and ethical peril.
Sañjaya reports that Aśvatthāman (Droṇa’s son) becomes intensely enraged and begins a forceful assault, releasing expertly made arrows as the battle escalates.