Karṇa-parva Adhyāya 58 — Arjuna’s Arrow-Storm and Relief of Bhīmasena
सर्वेषां तत्र भूतानां लोमहर्षो5भ्यजायत । तद् दृष्टवा समरे कर्म कर्णशैनेययोर्नूप,नरेश्वर! समरभूमिमें कर्ण और सात्यकिका वह कर्म देखकर समस्त प्राणियोंके रोंगटे खड़े हो गये
sarveṣāṁ tatra bhūtānāṁ lomaharṣo 'bhyajāyata | tad dṛṣṭvā samare karma karṇa-śaineyayor nṛpa, nareśvara |
Wika ni Sañjaya: Nang makita ang ginawa sa labanan nina Karṇa at Śaineya (Sātyaki), ang lahat ng nilalang na naroon ay kinilabutan at tumindig ang balahibo. O hari, panginoon ng mga tao, ang tanawin ng kanilang sagupaan sa larangan ay gumising ng paghanga at pangamba, at naghayag ng nakapanghihilakbot na lakas at bigat ng dharma sa gawa ng mandirigma kapag itinulak hanggang sukdulan ng digmaan.
संजय उवाच
The verse highlights the moral weight and psychological impact of extreme martial action: when great warriors clash, their deeds inspire awe and fear in all observers, underscoring how war magnifies human power while simultaneously revealing its dreadful consequences.
Sañjaya reports to the king that, upon witnessing the fierce combat-feat performed by Karṇa and Śaineya (Sātyaki) in the battle, everyone present experienced lomaharṣa—hair standing on end—signaling the intensity and extraordinary nature of their encounter.