Karṇa-parva Adhyāya 58 — Arjuna’s Arrow-Storm and Relief of Bhīmasena
विव्याध चैनं समरे नाराचैस्तत्र सप्तभि: । त॑ प्रत्यविध्यच्छैनेय: शरैहेमपरिष्कृतै:
vivyādha cainaṃ samare nārācais tatra saptabhiḥ | taṃ pratyavidhyac chainēyaḥ śaraiḥ hemapariṣkṛtaiḥ ||
Wika ni Sañjaya: Sa labang iyon, tinamaan niya siya roon ng pitong palasong nārāca. Bilang ganti, ang anak ni Śini—si Śaineya (Sātyaki)—ay tumugon, sinugatan si Karṇa sa mga palasong may palamuting ginto, ginagantihan ang hampas ng hampas sa mabagsik na dangal ng digmaang kṣatriya.
संजय उवाच
The verse highlights the kṣatriya code in wartime: courage and skill are met with immediate counter-action. It reflects a battlefield ethic of answering an attack directly, emphasizing steadfastness and parity in combat rather than withdrawal.
One warrior wounds the other with seven nārāca arrows; then Śaineya (Sātyaki) retaliates by striking Karṇa with gold-adorned arrows, showing an exchange of blows in the ongoing duel.