अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
भल्लैश्िच्छेद दशभश्ि: पुत्रस्य तव पार्षत: । तत्पश्चात् दस भल््लोंसे द्रपदकुमारने आपके पुत्रके सब सामग्रियोंसहित रथ, छत्र, शक्ति, खड्ग, गदा और ध्वज काट दिये
sañjaya uvāca | bhallaiś ciccheda daśabhiḥ putrasya tava pārṣataḥ | tatpaścāt daśaballaiḥ drupadakumāraḥ putrasya te sarvasāmagrīsahitaṃ rathaṃ chatraṃ śaktiṃ khaḍgaṃ gadāṃ dhvajaṃ ca ciccheda |
Wika ni Sañjaya: Sa sampung palasong malalapad ang ulo, pinutol ng prinsipe sa angkan ni Drupada (Dhṛṣṭadyumna) ang mga panangga ng iyong anak. Pagkaraan, sa isa pang sampung palaso, ibinagsak niya—kasama ang lahat ng kabit—ang karwahe ng iyong anak: ang payong, sibat, espada, pamalo, at watawat. Ipinakikita ng tagpong ito na sa digmaan, ang lakas at paghahanda ay maaaring mabuwag sa isang iglap, at ang mga kasangkapan ng pagmamataas at pagpapakitang-gilas ay kasing-daling masira gaya ng mandirigmang umaasa sa mga iyon.
संजय उवाच
The verse highlights the fragility of external power—chariots, weapons, and royal insignia can be destroyed swiftly—suggesting that pride in display and apparatus is unstable, while true steadiness must rest on discipline, judgment, and dharma even amid violence.
Sañjaya reports that Dhrṣṭadyumna strikes Dhṛtarāṣṭra’s son (Duryodhana) with broad-headed arrows, then proceeds to cut down his chariot and its key martial and royal emblems—parasol, weapons, and banner—disabling his battlefield presence.