अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
धनुश्वचिच्छेद भल्लेन जातरूपपरिष्कृतम् । उनमेंसे पाँच भल्लोंद्वारा दुर्योधनके सारथि और घोड़ोंको मारकर एक भल्लसे उसके सुवर्णभूषित धनुषको काट डाला
sañjaya uvāca |
dhanuś ciccheda bhallena jātarūpa-pariṣkṛtam |
pañcabhir bhallair duryodhanasya sārathiṃ hayāṃś ca jaghāna, ekena bhallena tasya suvarṇa-bhūṣitaṃ dhanuś ciccheda |
Wika ni Sañjaya: Sa isang matalim na palasong bhalla, pinutol niya ang busog na maringal na pinalamutian ng ginto. Pagkaraan, sa limang bhalla ay pinabagsak niya ang sarathi at ang mga kabayo ni Duryodhana; at sa iisang bhalla pa, muli niyang pinutol ang busog ni Duryodhana na may gintong palamuti. Ipinakikita ng tagpong ito ang malupit na katumpakan ng galing sa digmaan: ang pagwasak sa sandigan ng mandirigma—sarathi, kabayo, at sandata—ay nagiging mapagpasya, sa taktika at sa pananagutan, sa walang-humpay na pag-igting ng digmaan.
संजय उवाच
The passage highlights how, in war, mastery and strategy often target a warrior’s supports—weapon, chariot-team, and charioteer—showing the grim ethical tension of kṣatriya combat where effectiveness can override compassion, and victory is pursued through disabling the opponent’s capacity to fight.
Sanjaya describes a combatant (implied by context) using bhalla-arrows to sever Duryodhana’s gold-adorned bow and to kill his charioteer and horses, thereby crippling Duryodhana’s chariot and immediate fighting ability.