अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
भीमसेनस्तत: कर्ण विहाय रथसत्तमम् | प्रययौ कौरवं सैन्यं कक्षमग्निरिव ज्वलन्
bhīmasenas tataḥ karṇa vihāya rathasattamam | prayayau kauravaṃ sainyaṃ kakṣam agnir iva jvalan |
Sabi ni Sañjaya: Pagkaraan, iniwan muna ni Bhīmasena si Karṇa—ang pinakadakila sa mga mandirigmang karwahe—at sumalakay sa hukbo ng mga Kaurava, naglalagablab na parang apoy na lumalamon sa tuyong damo. Ipinakikita ng tagpong ito ang matatag at iisang layon na loob-mandirigma ni Bhīma: kahit naroon pa ang pangunahing katunggali, hinarap niya ang mas malawak na tungkulin—ang basagin ang hanay ng kaaway at sunugin ang lakas nitong pangdigma.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya resolve and battlefield duty: a warrior may set aside even a famed opponent to fulfill the immediate strategic task of breaking the enemy host. The ethical emphasis is on decisive action aligned with one’s role in a justly undertaken war, not on personal rivalry alone.
Sañjaya describes Bhīma moving past Karṇa and charging into the Kaurava forces. Bhīma is compared to a blazing fire consuming dry brush, conveying the speed and ferocity with which he seeks to scorch and shatter the enemy ranks.