अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
सिद्धचारणसंघाश्न सम्पेतुस्ते समन््ततः । चिन्तयन्तो भवेदद्य लोकानां स्वस्त्यपीति च,सिद्धों और चारणोंके समुदाय सब ओरसे वहाँ आ पहुँचे और यह चिन्तन करने लगे कि “आज सम्पूर्ण जगत्का कल्याण हो”
siddhacāraṇasaṅghāś ca sampetuste samantataḥ | cintayanto bhaved adya lokānāṃ svasty apīti ca ||
Sinabi ni Sañjaya: Nagtipon doon mula sa lahat ng panig ang mga pangkat ng Siddha at Cāraṇa. Sa kanilang sama-samang pagninilay, hiniling nila, “Nawa’y magkaroon ng kagalingan para sa lahat ng daigdig sa araw na ito.” Sa gitna ng dahas ng digmaan, inilalarawan ng taludtod ang isang salungat na agos ng pagpapala—mga saksi sa langit na inuukol ang isip sa pangkalahatang kapakanan, hindi sa panig na tagumpay.
संजय उवाच
Even amid a destructive conflict, the highest ethical orientation is not mere triumph but the welfare (svasti) of all beings. The Siddhas and Cāraṇas embody an ideal of auspicious, universal-minded intention that stands above factional hatred.
Sañjaya reports that celestial groups—Siddhas and Cāraṇas—arrive from all directions at the scene and, as witnesses, contemplate and express a wish that the day may bring well-being to all the worlds.