ते हयान् रथचक्रे च रथेषां चापि मारिष
te hayān rathacakre ca ratheṣāṃ cāpi māriṣa
Sinabi ni Sañjaya: “At ang mga kabayong iyon, ang mga gulong ng karwahe, at maging ang mismong mga karwahe, O kagalang-galang—” (ipinagpapatuloy niya ang paglalarawan sa mga kasangkapan sa digmaan sa larangan at sa kalagayan ng mga ito, na binibigyang-diin na ang mga sandatang dapat sana’y magtaguyod sa dharma ng hari sa labanan ay siya ring nadudurog sa walang humpay na sagupaan).
संजय उवाच
Even the proud instruments of royal power—horses, chariots, and wheels—are fragile in war; the passage underscores the impermanence of martial might and the heavy cost that accompanies the kṣatriya pursuit of victory.
Sañjaya is reporting battlefield details to the king, listing the war equipment—horses, wheels, and chariots—within a continuing description of the combat’s intensity and the damage being inflicted.