Shloka 11
कृष्णेन अर्जुनस्य प्रोत्साहनम् — Kṛṣṇa’s Exhortation to Arjuna
Prelude to Karṇa’s Slaying
भिन्नानां चोत्तमाड़ानां बाहूनां चोरुभि: सह । कुण्डलानां प्रवृद्धानां भूषणानां च भारत
bhinnānāṁ cottamāṅgānāṁ bāhūnāṁ corubhiḥ saha | kuṇḍalānāṁ pravṛddhānāṁ bhūṣaṇānāṁ ca bhārata ||
Sinabi ni Sañjaya: “O Bhārata, ang lupa’y nagkalat ng mga ulong pugot, at mga bisig at hita, kasama ang malalaking hikaw at iba pang palamuti. Ipinakita ng larangan ang mabagsik na bunga ng galit at tunggaliang di napipigil—kung saan ang tapang at pagmamataas ay nauuwi sa mga pirasong walang buhay, babala na ang digmaang pinangungunahan ng adharma ay ginagawang guho ang lahat ng karangyaan sa daigdig.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the impermanence of bodily beauty and worldly adornment: in war driven by adharma, even valor and splendor collapse into destruction, urging reflection on restraint, right conduct, and the cost of hatred.
Sañjaya describes the battlefield to Dhṛtarāṣṭra, emphasizing the horrific scene—severed heads, limbs, and scattered ornaments—conveying the scale and brutality of the fighting in the Karṇa Parva.