कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
प्रत्युदुगम्य जवेनाशु साश्वारोहांस्तदारिहा । विविधान् विचरन् मार्गान् गदया समपोथयत्
pratyudugamya javenau s01bv01roh01s tad01rih01 | vividh01n vicaran m01rg01n gaday01 samapothayat ||
Wika ni Sañjaya: Agad siyang sumugod nang ubod ng bilis—ang mamumuksa ng kaaway—at hinarap nang tuwiran ang mga mandirigmang nakasakay sa kabayo. Sa pag-ikot sa iba’t ibang daan ng labanan, dinurog niya sila sa kanyang pamalo, winawasak ang kanilang hanay sa walang humpay na lakas.
संजय उवाच
The verse highlights the k63atriya ideal of direct confrontation and steadfastness in battle: meeting danger head-on, maintaining resolve, and acting decisively within the harsh ethics of war where force and tactical movement determine survival.
Sanjaya describes a powerful warrior advancing rapidly to engage mounted fighters. Moving through different routes on the battlefield, he uses a mace to batter and crush opponents, suggesting a sweeping, disruptive assault against cavalry.