Shloka 52
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
ते भीमभयसंत्रस्तास्तावका भरतर्षभ । विहाय समरे भीम॑ दुद्गुव॒ुर्वे दिशो दश,भरतश्रेष्ठ भीमके भयसे डरे हुए आपके समस्त सैनिक समरांगणमें उनका सामना करना छोड़कर दसों दिशाओंमें भागने लगे
te bhīmabhayasaṁtrastās tāvakā bharatarṣabha | vihāya samare bhīmaṁ dudruvur diśo daśa ||
Sinabi ni Sañjaya: O toro sa angkan ng mga Bharata, ang iyong mga mandirigma—nayanig sa takot kay Bhīma—ay tinalikuran ang pagtatangkang harapin siya sa larangan at nagsitakas sa sampung panig. Ipinakikita ng tagpong ito kung paanong ang sindak ay nakatutunaw ng disiplina at paninindigan sa digmaan, at ginagawang pagkalansag ang tungkulin ng hukbo kapag gumuho ang tapang at pagkakaisa.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how fear can overpower training and duty: when inner steadiness collapses, even a large force loses cohesion and abandons its kṣatriya obligation to stand firm in battle.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava soldiers, terrified of Bhīma, stop confronting him in the fight and scatter, fleeing in every direction.