कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
राजन्! जरासंधके महाबलवान् पुत्र मगधवासी जयत्सेनको महामना सुभद्राकुमारने युद्धमें मार डाला ।।
sañjaya uvāca |
rājan! jarāsandhake mahābalavān putro magadhavāsī jayatsenako mahāmanā subhadrākumāreṇa yuddhe mārḍāla ||
putras te durmukho rājan duḥsahaś ca mahārathaḥ |
gadayā bhīmasenena nihatāv śūramāninau, nareśvara! ||
Wika ni Sañjaya: O Hari, si Jayatsena na marangal ang diwa—makapangyarihang anak ni Jarasandha at taga-Magadha—ay napatay sa digmaan ni Abhimanyu, anak ni Subhadra. At, O pinuno ng mga tao, ang iyong mga anak na sina Durmukha at si Duhsaha, ang dakilang mandirigmang nakasakay sa karwahe—kapwa palalo sa kanilang kabayanihan—ay pinabagsak ni Bhimasena sa pamamagitan ng kanyang pamalo (gada).
संजय उवाच
The verse highlights the ethical gravity of war: pride in strength and status cannot prevent the consequences of a conflict rooted in adharma. Even renowned warriors fall, reminding the listener (Dhṛtarāṣṭra) that attachment and ambition culminate in irreversible loss.
Sanjaya informs Dhṛtarāṣṭra of battlefield deaths: Jayatsena of Magadha, connected to Jarāsandha’s line, is slain by Abhimanyu; and Dhṛtarāṣṭra’s sons Durmukha and Duhsaha are killed by Bhīma using his mace.