कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
राजा भगीर थो वृद्धो बृहत्क्षत्रश्न केकय: । पराक्रमन्तौ विक्रान्ती निहतौ वीर्यवत्तरो
sañjaya uvāca | rājā bhagīratho vṛddho bṛhatkṣatraś ca kekayaḥ | parākramantau vikrāntau nihatau vīryavattarau ||
Wika ni Sañjaya: Ang matandang haring Bhāgīratha at si Bṛhatkṣatra, pinuno ng mga Kekaya—kapwa lubhang malakas at magiting—ay napatay habang ipinakikita ang kanilang giting sa digmaan. Ipinahihiwatig ng taludtod ang walang pinipiling pagwasak ng digmaan: maging ang mga bantog at makapangyarihang matatanda ay bumabagsak kapag natatakpan ang dharma ng nagngangalit na labanan.
संजय उवाच
The verse highlights the inexorable cost of war: valor and status do not protect even powerful elders. It invites reflection on how martial duty (kṣatriya-dharma) operates within the larger tragedy where many fall despite courage.
Sañjaya reports battlefield deaths: the aged king Bhāgīratha and Bṛhatkṣatra, the Kekaya ruler, are slain while fighting bravely.