Shloka 12
कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
अक्षौहिणीर्दशैकां च विनिर्जित्य शितै: शरै: । अर्जुनेन हतो राजन् महावीरयों जयद्रथ:
akṣauhiṇīr daśaikāṁ ca vinirjitya śitaiḥ śaraiḥ | arjunena hato rājan mahāvīryo jayadrathaḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: O Hari, matapos daigin ang iyong labing-isang akṣauhiṇī at pasukuin sa mga palasong matalim, pinaslang ni Arjuna ang makapangyarihang mandirigmang si Jayadratha. Kaya bumagsak ang pinunong sa ilalim ng kanyang utos ay matagal nang sumusunod sa iyong kapangyarihan ang Sindhu, Saubīra, at iba pang mga lupain—patunay na sa digmaan, gumuho ang lakas at pananggalang kapag ang mga alyansang hinimok ng adharma ay sumalubong sa matatag na tapang na nakatali sa panata.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral logic of the epic: worldly power and vast armies do not guarantee safety when one stands on the side of adharma. Jayadratha’s fall, despite immense protection, illustrates how consequences mature in war when actions oppose righteousness and provoke vow-bound retribution.
Sanjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Arjuna, fighting fiercely, overcame the Kaurava forces counted as eleven akṣauhiṇīs and then killed Jayadratha, the powerful Sindhu king allied with the Kauravas.