युधिष्ठिरस्य धनंजय-प्रति गर्हा
Yudhiṣṭhira’s Reproach to Dhanaṃjaya
आरोप्यारोप्य गच्छन्ति विमानेष्वप्सरोगणा: । वीरोंके द्वारा सम्मुख लड़कर मारे गये लाखों वीरोंको अप्सराएँ विमानोंपर बिठा- बिठाकर स्वर्गलोकमें ले जाती थीं
āropyāropyā gacchanti vimāneṣv apsarogaṇāḥ |
Wika ni Sañjaya: Ang mga pangkat ng mga Apsara, paulit-ulit na iniaangat ang mga ito, ay nagdadala sa mga nabuwal na bayani sa mga karwaheng makalangit patungong langit—yaong di-mabilang na mandirigmang napatay nang harapan sa harapan sa marangal na labanan. Ipinapakita ng tanawing ito ang kamatayan sa makatarungang digmaan bilang paglalakbay tungo sa mas mataas na daigdig, pinararangalan ang tapang, ngunit binibigyang-diin din ang napakalaking kabayarang pantao ng digmaan.
संजय उवाच
The verse reflects the epic’s view that death met in direct, courageous battle—aligned with kṣatriya duty—can lead to heavenly attainment, while simultaneously highlighting the staggering scale of loss that war entails.
Sañjaya describes a battlefield aftermath where celestial Apsarases arrive with vimānas and carry away the slain heroes to Svarga, portraying their valor as being honored by the divine realm.