Shloka 33
युधिष्ठिरस्य धनंजय-प्रति गर्हा
Yudhiṣṭhira’s Reproach to Dhanaṃjaya
सात्यकिश्नेकितानश्च युयुत्सु: पाण्ड्य एव च । धृष्टद्युम्न: शिखण्डी च द्रौपदेया: प्रभद्रका:
sātyakiś cnekītānaś ca yuyutsuḥ pāṇḍya eva ca | dhṛṣṭadyumnaḥ śikhaṇḍī ca draupadeyāḥ prabhadrakāḥ || ete ca tvaritā vīrā vasuṣeṇam atāḍayan |
Sinabi ni Sañjaya: Sina Sātyaki at Cekitāna, si Yuyutsu at ang haring Pāṇḍya, kasama sina Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍī, ang mga anak ni Draupadī, at ang mga Prabhadraka—ang mga bayaning ito, nang walang pag-aatubili, ay sumalakay kay Vasuṣeṇa (Karṇa). Sa diwang moral ng digmaan, ito ang magkakaugnay na pagsisikap ng panig ng Pāṇḍava upang pigilan ang isang kakila-kilabot na kampeon na kayang magpabago sa timbangan ng labanan; ang pagmamadali rito’y inilalarawan bilang pangangailangang pang-estratehiya, hindi bilang personal na kalupitan.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension of dharma-yuddha: when a single powerful warrior endangers many, coordinated action and swift restraint can be justified as protection of the larger force. Urgency and unity are portrayed as duties of leadership and alliance in a righteous war.
Sañjaya reports that multiple Pāṇḍava-aligned heroes—Sātyaki, Cekitāna, Yuyutsu, the Pāṇḍya king, Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍī, Draupadī’s sons, and the Prabhadrakas—quickly converge and attack Karna (Vasuṣeṇa), attempting to wound and check him on the battlefield.