Shloka 14
अर्जुनस्य द्रोणिप्रतिघातः कर्णोपसर्पणं च
Arjuna Checks Droṇaputra; Karṇa Advances
महाराज! इस प्रकार समरांगणमें अलौकिक कर्म करनेवाले कर्णको पांचाल रथियोंने चारों ओरसे घेर लिया ।। ततः संधाय विशिखान् पञ्च भारत दुःसहान् | पज्चालानवधीत् पज्च कर्णो वैकर्तनो वृष:,भारत! तब उस रणक्षेत्रमें धर्मात्मा वैकर्तन कर्णने पाँच दुः:सह बाणोंका संधान करके भानुदेव, चित्रसेन, सेनाविन्दु, तपन तथा शूरसेन--इन पाँच पांचाल वीरोंका संहार कर दिया
tataḥ sandhāya viśikhān pañca bhārata duḥsahān | pañcālān avadhīt pañca karṇo vaikartano vṛṣaḥ ||
Sinabi ni Sanjaya: Pagkaraan, si Karna—si Vaikartana, ang makapangyarihang toro sa hanay ng mga mandirigma—ay nagkabit ng limang palasong di-matitiis sa kanyang busog at pinabagsak ang limang mandirigmang Panchala na nasa mga karwahe. Sa gitna ng labanan na ang mga bayani’y napapaligiran sa lahat ng panig, nahayag ang pambihirang galing ni Karna bilang mabilis at tiyak na pagkitil, na naglalantad sa mabigat na tensiyon ng tungkuling kshatriya: ang luwalhati at husay sa digmaan ay nakakamit sa pamamagitan ng pagkuha ng buhay.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh moral tension within kṣatriya-dharma: excellence in battle is praised as heroic strength, yet it is realized through lethal action. It invites reflection on how duty, reputation, and the demands of war can normalize violence even when narrated as ‘extraordinary deeds’.
In the Karna Parva battle scene, Karna is surrounded by Panchala chariot-warriors. He then nocks and aims five formidable arrows and kills five Panchala fighters in quick succession, demonstrating his dominance in that moment of the fight.