सुवर्णपुड्खै्नाराचै: परकायविदारणै: । चेदिकानवधीद् वीर: शतशो5थ सहस्रश:,वीर कर्णने शत्रुओंके शरीरको विदीर्ण कर देनेवाले सुवर्णमय पंखयुक्त नाराचोंद्वारा सैकड़ों और हजारों चेदिदेशीय वीरोंका वध कर डाला
sañjaya uvāca | suvarṇapuḍkhair nārācaiḥ parakāyavidāraṇaiḥ | cedikān avadhīd vīraḥ śataśo 'tha sahasraśaḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Sa pamamagitan ng mga palasong nārāca na may gintong balahibo—mga palasong pumupunit sa katawan ng kaaway—pinaslang ng bayaning si Karṇa ang mga mandirigmang Cedi nang daan-daan, maging libu-libo pa.
संजय उवाच
The verse highlights the terrifying efficiency of martial skill in war and invites reflection on kṣatriya-dharma: even when fighting is duty, the mass killing it entails remains morally weighty and tragic.
Sanjaya reports that Karṇa, using golden-fletched nārāca arrows that pierce and tear bodies, cuts down large numbers of Cedi fighters—hundreds and thousands—showing the battle’s escalating ferocity.