Shloka 15
कर्णेन सैन्यस्थापनं तथा नानायुद्धसमवायः
Karna Reforms the Host and Multiple Duels Converge
नानादेशेषु सन्तश्न प्रायो बाह्मालयादृते
nānādeśeṣu santaḥ prāyo bāhlīkālayād ṛte | matsyāt prabhṛti kuru-pañcāla-deśāntaṃ naimiṣāraṇyāt prabhṛti cedi-deśāntaṃ ye janā nivasanti te sarve śreṣṭhāḥ sādhavaḥ prācīna-dharmam āśritya jīvanirvāhaṃ kurvanti | madra-pañcanada-deśeṣu tu tathā na | tatra janāḥ kuṭilā bhavanti ||
Wika ni Karna: “Sa maraming lupain, karaniwan nang may mga mararangal na tao halos sa lahat ng dako—maliban sa mga Bāhlīka. Mula sa Matsya hanggang sa mga lupain ng Kuru at Pañcāla, at mula sa gubat ng Naimiṣāraṇya hanggang sa bansa ng Cedi, ang mga naninirahan doon ay pawang natatangi at mabubuti, namumuhay sa pagkapit sa sinaunang dharma. Ngunit hindi ganyan sa mga rehiyon ng Madra at Pañcanada; ang mga tao roon ay likas na tuso at baluktot.”
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts communities said to uphold “ancient dharma” with those accused of moral crookedness, using regional characterization to argue that ethical excellence is associated with adherence to traditional righteous conduct.
Karna, speaking in the war narrative, delivers a disparaging assessment of certain northwestern regions (Bāhlīka/Madra/Pañcanada) while praising other lands as inhabited by virtuous people who live by established dharma—an example of polemical rhetoric within the epic.