कर्णपर्व — द्विचक्रिकी युद्धपरिस्थिति: धृष्टद्युम्न- द्रौणि-संघर्षः तथा अर्जुन-रक्षणम्
Chapter 42
नाहं भीषयितुं शक्यो वाड्मात्रेण कथंचन । अन्यं जानीहि यः शकक््यस्त्वया भीषयितुं रणे,“मुझे केवल बातोंसे किसी प्रकार भी डराया नहीं जा सकता, जिसे तुम रणभूमिमें डरा सको, ऐसे किसी दूसरे ही पुरुषका पता लगाओ
nāhaṁ bhīṣayituṁ śakyo vāg-mātreṇa kathaṁcana | anyaṁ jānīhi yaḥ śakyaḥ tvayā bhīṣayituṁ raṇe ||
Wika ni Sañjaya: “Hindi ako matatakot sa anumang paraan sa mga salita lamang. Humanap ka ng iba—ibang taong kaya mong sindakin sa larangan ng digmaan.”
संजय उवाच
Mere speech and threats are insufficient against steadfast courage; true resolve in dharmic warfare is shown by inner firmness rather than being swayed by intimidation.
In the Karṇa Parva battle context, a warrior voice (reported by Sañjaya) rejects verbal intimidation, declaring that words alone cannot frighten him and challenging the opponent to find someone else who can be cowed in combat.