Shloka 1
कर्णपर्व — अध्याय ४०
Karṇa’s Pressure on the Pāñcālas; Duryodhana Disabled; Arjuna’s Counter-Advance
निफमश (0) आज अन न - युद्धसे पीछे न हटना ही राजा पुरूरवाका उत्तम चरित्र है। एकचत्वारिशो< ध्याय: राजा शल्यका कर्णको एक हंस और कौएका उपाख्यान सुनाकर उसे श्रीकृष्ण और अर्जुनकी प्रशंसा करते हुए उनकी शरणमें जानेकी सलाह देना संजय उवाच मारिषाधिरथे: श्रुत्वा वाचो युद्धाभिनन्दिन: । शल्योडब्रवीत् पुन: कर्ण निदर्शनमिदं वच:,संजय कहते हैं--माननीय नरेश! युद्धका अभिनन्दन करनेवाले अधिरथपुत्र कर्णकी पूर्वोक्त बात सुनकर फिर शल्यने उससे यह दृष्टान्तयुक्त बात कही--
sañjaya uvāca
māriṣādhiratheḥ śrutvā vāco yuddhābhinandinaḥ |
śalyo 'bravīt punaḥ karṇa nidarśanam idaṃ vacaḥ ||
Sinabi ni Sanjaya: “O kagalang-galang na hari! Nang marinig ni Shalya ang mga salitang iyon ni Karna, anak ni Adhiratha, na nagagalak sa digmaan, muling nagsalita si Shalya kay Karna, at sa pamamagitan ng isang halimbawa ay sinabi niya ang mga salitang ito.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical persuasion: Shalya prepares to guide Karna through a nidarśana (illustrative example), implying that counsel in war should be grounded in reflective instruction rather than mere martial enthusiasm.
Sanjaya reports to the king that after hearing Karna’s war-approving words, Shalya speaks again to Karna, introducing an instructive example that will shape the ensuing advice.