वैयाप्रचर्माणमकूजनाक्षं हैमत्रिकोषं रजतत्रिवेणुम् | रथप्रबर्ह तुरगप्रबर्ह - युक्त प्रादान्महममिमं हि राम:,“गुरुवर परशुरामजीने मुझे यह व्याप्रचर्मसे आच्छादित और उत्तम अश्वोंसे जुता हुआ श्रेष्ठ रथ प्रदान किया है। इसमें तीन सुवर्णमय कोष और रजतमय त्रिवेणु सुशोभित हैं। इसके धुरों और पहियोंसे कोई आवाज नहीं निकलती है
sañjaya uvāca |
vaiyāpracarmāṇam akūjanākṣaṃ haimatrikośaṃ rajatatriveṇum |
rathaprabārhaṃ turagaprabārha-yuktaṃ pradān maham imaṃ hi rāmaḥ ||
Wika ni Sanjaya: “Ipinagkaloob sa akin ng kagalang-galang na Rama (Parashurama) ang maringal na karwaheng ito—nababalutan ng balat ng tigre, walang ingay ang mga ehe, pinalamutian ng tatlong sisidlang ginto ng mga palaso at ng pilak na palamuting triveṇu, at ganap sa mahuhusay na kagamitan; at nakayuko rito ang mga kabayong ubod-galing.”
संजय उवाच
The verse underscores how a guru’s favor and the acquisition of splendid war-gear can elevate a warrior’s standing, yet ethically it warns that external power (weapons, chariots, boons) can intensify pride and attachment—factors that cloud judgment in dharmic conflict.
Sañjaya reports a description of a superb chariot given by Rāma (Paraśurāma): tiger-skin covered, silent-axled, ornamented with golden cases/quivers and a silver triveṇu, and yoked to excellent horses—highlighting the grandeur of the martial resources involved in the war.