Shloka 137
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
प्रसन्नश्ष महादेवो भार्गवस्य महात्मन:,इससे महादेवजी महात्मा परशुरामपर प्रसन्न हो गये और उन्होंने पार्वती देवीके समीप उनके गुणोंका बारंबार वर्णन किया--'ये दृढ़तापूर्वक उत्तम व्रतका पालन करनेवाले परशुराम मेरे प्रति सदा भक्तिभाव रखते हैं!
prasannaḥ sa mahādevo bhārgavasya mahātmanaḥ | tataḥ sa mahādevaḥ pārvatī-devyāḥ samīpe tasya guṇān bāhulyena varṇayām āsa—“eṣa dṛḍhatayā uttama-vrata-pālakaḥ paraśurāmo mama prati sadā bhakti-bhāvaṁ dhārayati” iti |
Sinabi ni Duryodhana: Nalugod si Mahadeva (Śiva) sa dakilang Bhārgava, si Paraśurāma. Pagkaraan, sa harap ni Diyosa Pārvatī, paulit-ulit na pinuri ni Śiva ang mga kagandahang-asal ni Paraśurāma at ipinahayag: “Ang Paraśurāma na ito ay matatag sa pagtupad ng pinakamataas na panata at laging may debosyon sa akin.”
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
Steadfast observance of vows (vrata) and consistent devotion (bhakti-bhāva) are presented as virtues that win divine favor; ethical discipline is shown as the ground of spiritual recognition.
Duryodhana recounts that Śiva became pleased with Paraśurāma and, before Pārvatī, repeatedly praised Paraśurāma’s qualities—especially his firm vow-keeping and enduring devotion to Śiva.