कर्णेन व्यूहविधानम् — Karṇa’s Battle Formation and the Pāṇḍava Counter-Plan
Adhyāya 31
वशे पापीयसो धत्ते तत् पापमधरोत्तरम् । जो पुरुष प्रेमवश अपने पास आकर अपनी आज्ञाके अधीन रहनेवाले किसी श्रेष्ठतम पुरुषको नीचतम मनुष्यके अधीन कर देता है
vaśe pāpīyaso dhatte tat pāpam adharottaram | yo puruṣaḥ premavaśaḥ svam upetya svājñādhīnaṃ sthitaṃ kañcid śreṣṭhatamaṃ puruṣam nīcatama-puruṣādhīnaṃ karoti, tasya uccaṃ nīcaṃ ca nīcam uccaṃ ca kartum mahad pāpam iti manyate |
Ipinahayag ni Śalya na ang pagpasailalim sa impluwensiyang higit na hamak ay nagbubunga ng mabigat at baligtad na kasalanan. Kung dahil sa pagkiling o pagkakapit sa damdamin, ang isang tao ay kukuha ng tunay na nakahihigit—yaong lumapit sa kanya nang may tiwala at namumuhay sa ilalim ng kanyang utos—at ilalagay siya sa kapangyarihan ng isang mababa, nagkakamit siya ng malaking pagkukulang sa dangal: ang kasalanang gawing mababa ang mataas at gawing mataas ang mababa.
शल्य उवाच
Do not let attachment or favoritism overturn rightful order and merit. Making a superior person serve an inferior—especially one who has come in trust and obedience—is a serious ethical violation because it corrupts justice and proper governance.
Śalya is delivering a moral admonition within the Karṇa Parva context, criticizing decisions driven by personal bias that degrade worthy individuals and elevate the unworthy, framing this as a grave form of adharma.