कर्णस्य दानप्रतिज्ञा–शल्योपदेश–वाक्ययुद्धम्
Karna’s Gift-Vows, Shalya’s Counsel, and the Battle of Words
सतुतंप्रतिविव्याध नवभिर्निशितै: शरै: । सारथिं चास्य भल््लेन भृशं क्रुद्धोभ्यताडयत्
sa tu taṁ prativivyādha navabhir niśitaiḥ śaraiḥ | sārathiṁ cāsya bhallena bhṛśaṁ kruddho 'bhyatāḍayat ||
Wika ni Sañjaya: Sa tindi ng galit, gumanti siya sa pamamagitan ng pagtusok ng siyam na matatalim na palaso, at sa kanyang poot ay mariin din niyang hinampas ang karwaheng tagapagmaneho gamit ang isang bhalla. Ipinakikita ng pangyayaring ito na sa init ng labanan, ang krodha (poot) ay nagtutulak ng mabilis na paghihiganti at maaaring umapaw hanggang sa mga naglilingkod lamang—ibinubunyag ang panganib na moral ng galit sa ilalim ng mga hinihingi ng digmaan.
संजय उवाच
The verse highlights the ethical danger of krodha (anger): retaliation in war can become excessive and indiscriminate, extending even to non-combatant aides like a charioteer. It cautions that loss of self-control distorts judgment, even within the accepted framework of kṣatriya warfare.
In the ongoing battle, Duryodhana—angered—repays an attack by shooting Yudhiṣṭhira with nine sharp arrows and then, in heightened fury, also strikes Yudhiṣṭhira’s charioteer with a bhalla.