Shloka 6
Śalya’s Objection to Sārathya and Duryodhana’s Conciliation (शल्यमन्यु-प्रशमनम् / Sārathyāṅgīkāra)
प्रहरस्व च मे वीर पश्यामस्तव पौरुषम् । कर्म कृत्वा रणे शूर ततः कत्थितुमरहसि,नकुलके ऐसा कहनेपर सूतनन्दन कर्णने उनसे कहा--“वीर! तुम एक राजपुत्रके विशेषत: धनुर्धर योद्धाके योग्य कार्य करते हुए मुझपर प्रहार करो। हम तुम्हारा पुरुषार्थ देखेंगे। शूर! पहले रणभूमिमें पराक्रम प्रकट करके फिर उसके विषयमें तुम्हें बढ़-बढ़कर बातें बनानी चाहिये
sañjaya uvāca |
praharasva ca me vīra paśyāmas tava pauruṣam |
karma kṛtvā raṇe śūra tataḥ katthitum arhasi ||
Sinabi ni Sañjaya: “Sunggaban mo ako, o bayani; tingnan natin ang iyong lakas at tapang na panlalaki. O mandirigmang matapang, matapos mong gawin sa larangan ng digmaan ang mga gawang nararapat sa isang prinsipe at mamamana, saka ka lamang dapat magyabang tungkol sa mga iyon.”
संजय उवाच
Educational Q&A
Words must be validated by action: in a warrior’s ethic, boasting is only justified after demonstrating valor through concrete deeds in battle.
In the Karṇa Parva battle exchange, Karṇa responds to Nakula’s provocation by challenging him to attack and prove his prowess first, insisting that only after battlefield performance may one speak proudly.