Shloka 55
Śalya’s Objection to Sārathya and Duryodhana’s Conciliation (शल्यमन्यु-प्रशमनम् / Sārathyāṅgīkāra)
तत्राक्रन्दो महानासीत् पाण्डवानां विशाम्पते । दृष्टवा सेनापतिं यान्तं पञ्चालानां रथव्रजान्,प्रजानाथ! कौरव-सेनापति कर्णको पांचाल रथियोंकी ओर जाते देख पाण्डव- सैनिकोंमें महान् कोलाहल मच गया
tatrākrando mahān āsīt pāṇḍavānāṃ viśāmpate | dṛṣṭvā senāpatiṃ yāntaṃ pañcālānāṃ rathavrajān ||
Wika ni Sañjaya: “Nagkaroon ng malaking sigawan sa hanay ng hukbo ng mga Pāṇḍava, O panginoon ng bayan, nang makita nilang ang punong kumandante na si Karṇa ay sumusulong patungo sa nagkakaisang mga karwaheng pandigma ng mga Pāñcāla.” Itinatampok ng taludtod ang bigat ng moral na pasanin ng digmaan: ang pag-usad ng bantog na pinuno patungo sa mahalagang kakampi ay agad nagpapaliyab ng takot, pagmamadali, at likas na pagnanais na ipagtanggol ang sariling panig—ipinapakita kung paanong ang pasya ng kumandante’y umaalon sa isip ng buong hukbo.
संजय उवाच