नेदृशं च पुनर्युद्धे भविष्पति कदाचन । अहो ज्ञानेन सम्पन्नावुभौ ब्राह्मणक्षत्रियौं,'ऐसा युद्ध फिर कभी नहीं होगा। ये ब्राह्मण और क्षत्रिय दोनों ही अद्भुत ज्ञानसे सम्पन्न हैं
nedṛśaṃ ca punar yuddhe bhaviṣyati kadācana | aho jñānena sampannāv ubhau brāhmaṇa-kṣatriyau ||
Sinabi ni Sañjaya: “Hindi na kailanman magkakaroon muli ng digmaang tulad nito. Kay lungkot—ang dalawang mandirigmang ito, taglay ang mga katangian ng brāhmaṇa at kṣatriya sa iisang pagkatao, ay pinagkalooban ng pambihirang pag-unawa; kaya ang digmaang ito’y hindi lamang sagupaan ng sandata, kundi isang bihirang pagtatagpo ng karunungan at kagitingan.”
संजय उवाच
Even in war, true greatness is measured not only by strength but by the union of kṣatriya valor with brāhmaṇa-like discernment; Sanjaya frames the conflict as ethically weighty and historically unparalleled because it involves warriors of exceptional insight.
Sanjaya, narrating the battlefield events to Dhṛtarāṣṭra, pauses to marvel at the extraordinary nature of the combat, declaring that such a battle will never occur again and emphasizing the remarkable knowledge and capability of the two principal combatants being described.