दण्डधारवधः | The Slaying of Daṇḍadhāra
प्रतिविन्ध्यस्ततो राजंस्तोमरं हेम भूषितम् । प्रेषयामास संक्रुद्धश्चित्रस्य वधकाड्क्षया,राजन! तब अत्यन्त क्रोधमें भरे हुए प्रतिविन्ध्यने चित्रके वधकी इच्छासे उसके ऊपर एक सुवर्णभूषित तोमरका प्रहार किया
prativindhyas tato rājan stomaraṃ hema-bhūṣitam | preṣayāmāsa saṃkruddhaś citrasya vadha-kāṅkṣayā ||
Sinabi ni Sañjaya: Pagkaraan nito, si Prativindhya, O Hari, na nag-aalab sa matinding poot at sabik na mapatay si Citra, ay naghagis sa kaniya ng isang sibat na pinalamutian ng ginto. Ipinakikita ng sandaling ito kung paanong sa init ng digmaan, ang galit at pagnanasang pumatay ang nagtutulak sa mandirigma sa marahas at pasyang kilos, at lalo pang hinihigpitan ang ikot ng paghihiganti na tumatabon sa mahinahong paghatol.
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) and the fixation on killing can dominate a warrior’s mind in battle, pushing action toward escalation and retaliation—an ethical warning about passions overpowering discernment even within kṣatriya warfare.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Prativindhya, furious and intent on Citra’s death, throws a gold-ornamented spear (tomara) at Citra during the fighting.