Shloka 20
दण्डधारवधः | The Slaying of Daṇḍadhāra
प्रतिविन्ध्यस्ततश्रित्रं भित्ता पठचभिराशुगै: । सारथिं च त्रिभिरविंद्ध्वा ध्वजमेकेषुणापि च
prativindhyas tataḥ śitraṃ bhittvā pañcabhir āśugaiḥ | sārathiṃ ca tribhir avindhyā dhvajam ekeṣuṇāpi ca ||
Sinabi ni Sañjaya: Pagkaraan, si Prativindhya ay tumusok sa baluti ng kalaban sa pamamagitan ng limang mabilis na palaso; saka tinamaan ang tagapagmaneho ng karwahe ng tatlo pa. At sa iisang palaso, tinamaan din niya ang watawat—isang mariing pagpapakita ng tumpak na galing sa gitna ng walang tigil na batas ng digmaan, kung saan ang lakas ay sinusukat sa pagpipigil at paghawak sa puwersa, hindi sa bugso ng poot.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined martial excellence: even in war, a warrior’s power is shown through precision and control—piercing armor, targeting the charioteer, and striking the banner—rather than uncontrolled violence.
Sañjaya reports that Prativindhya shoots a sequence of arrows: five to pierce the opponent’s armor, three to wound the charioteer, and one to strike the chariot’s banner, signaling dominance in the ongoing battle.