Chapter 12: Arjuna’s suppression of the Saṃśaptakas and duel with Aśvatthāmā
Drauṇi
ततो भास्करवर्णाभमञ्जोगतिमयस्मयम् । ससर्ज तोमरं भीम: प्रत्यमित्राय यत्नवान्
tato bhāskaravarṇābham añjogatimaya-smayam | sasarja tomaraṃ bhīmaḥ pratyamitrāya yatnavān ||
Wika ni Sañjaya: Pagkaraan, buong lakas na inihagis ni Bhīma sa katunggaling kaaway ang isang tomara (sibat) na bakal—nagniningning na parang araw at lumilipad nang tuwid, mabilis at tiyak na tiyak. Ipinakikita ng tagpong ito ang mabagsik na tungkulin sa digmaan, kung saan ang loob at husay ay iniuukol sa tagumpay sa gitna ng nakamamatay na sagupaan.
संजय उवाच
The verse highlights the warrior ethic (kṣatriya-dharma): in a righteous war, a fighter must act with focused effort and skill, even when the action is violent. It frames resolve and disciplined execution as central battlefield virtues.
Sañjaya narrates that Bhīma hurls a sun-bright, straight-flying iron tomara at his enemy, emphasizing the weapon’s radiance and direct, forceful trajectory.