Chapter 12: Arjuna’s suppression of the Saṃśaptakas and duel with Aśvatthāmā
Drauṇi
गजों और गजारोहियोंने रथियों
kaikeyau sātyakiṃ yuddhe śaravarṣeṇa bhāsvatā | sātyakiḥ kekayau cāpi cchādayāmāsa bhārata ||
Wika ni Sañjaya: Sa digmaang iyon, ang mga elepante at mga sakay nito’y nagpabagsak sa mga mandirigmang karwahe, kabalyero, at mga kawal na lakad; ang mga kawal na lakad ay nagpabagsak sa mga mandirigmang karwahe, kabalyero, at mga sakay-elepante; ang mga kabalyero’y pumatay sa mga mandirigmang karwahe, mga kawal na lakad, at mga sakay-elepante; at ang mga mandirigmang karwahe man ay nagpabagsak din sa mga kawal na lakad at mga sakay-elepante. Sa labanan, tinakpan ng mandirigmang Kaikeya si Sātyaki ng nagliliwanag na ulang-palaso; at si Sātyaki, O Bhārata, ay tinakpan din ang Kekaya bilang ganti.
संजय उवाच
The verse highlights the momentum of warfare: once combat is joined, even celebrated heroes respond to attack with counter-attack. It implicitly contrasts kṣatriya valor with the ethical cost of escalation—prowess becomes a cycle of retaliation rather than a space for restraint.
Sañjaya reports a duel-like exchange: a Kaikeya/Kekaya warrior showers Sātyaki with brilliant arrows, and Sātyaki immediately answers by covering his opponent with missiles as well, intensifying the battlefield clash.